Je staat voor de opgave om plekken voor asielzoekers te realiseren in jouw gemeente. Wanneer in het proces betrek je inwoners? En waarover? Daarover gaan we met ervaringsdeskundigen in gesprek.
Ongeveer 250 gemeenten hebben nog te weinig opvangplekken voor asielzoekers volgens het laatste verdeelbesluit bij de Spreidingswet. Sommige zijn verder dan andere om deze plekken te realiseren. Het proces gaat lang goed, maar: hoe concreter het wordt, hoe groter de kans op maatschappelijke weerstand.
- Start je vroeg in het proces met participatie? Bijvoorbeeld bij het maken van een longlist van geschikte locaties? Dan creëer je onrust en heb je nog (te) weinig informatie voor omwonenden.
- Start je later in het proces? Bijvoorbeeld als je een concrete locatie op het oog hebt? Dan ‘overval’ je inwoners.
Hoe pak je de participatie en communicatie aan zodat escalatie voorkomen kan worden? Hierover organiseert Populytics op 25 juni een lunchwebinar.
Datum: 25 juni 2026, 12.00 – 13.00
Terugkijken: Het webinar is terug te kijken via deze link.
Wat kun je verwachten?
- Probleemschets: wat maakt het moeilijk om inwoners te betrekken bij vinden van geschikte opvanglocaties?
- Voorbeeldcases van inwonersparticipatie in twee gemeenten (Amersfoort en Sint-Michielsgestel)
- Samen op zoek naar “do’s and dont’s”: er is geen vaststaand recept. Tijdens dit webinar is veel ruimte voor interactie. We gaan op basis van praktijkervaring samen op zoek naar tips om participatie zo goed mogelijk te laten verlopen. Wat hebben ambtenaren daarbij nodig van hun bestuurders? En andersom?
Sprekers
- Mark Beumer, hoofdonderzoeker bij Populytics en projectleider bij diverse participatieprocessen over vluchtelingenopvang
- Theo Geldens, voormalig wethouder van de gemeente Sint-Michielsgestel
- Antje Kingma, projectmanager bij de gemeente Amersfoort
Doelgroep
Dit webinar is bedoeld voor politici, wethouders, ambtenaren en professionals die te maken hebben met de organisatie van participatie rondom vluchtelingenopvang.
Nederland ontvangt elk jaar bijna 1 miljard euro vanuit de Europese Unie (EU) voor het Gemeenschappelijk Landbouw Beleid (GLB). Dat bedrag wordt lager en de regels veranderen. Populytics vroeg Nederlanders in een PWE-raadpleging welke doelen en voorwaarden zij belangrijk vinden in het nieuwe GLB.
De EU is bezig met een nieuwe berekening van de GLB-steun voor 2028–2034. Nederland zal waarschijnlijk minder ontvangen, net als andere lidstaten. Toch blijft er ruimte voor nationale keuzes. Om verschillende burgerperspectieven mee te wegen, heeft Populytics op verzoek van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) een raadpleging uitgevoerd op basis van de wetenschappelijk onderbouwde PWE-methodologie. Bijna 5.200 Nederlanders gaven aan welke doelen, regels en voorwaarden zij belangrijk vinden. Het volledige rapport is hier te vinden.
Wat zijn belangrijke uitkomsten?
We noemen vijf belangrijke conclusies:
- Geef meer steun op basis van doelen, en minder op basis van grond: Veel Nederlanders geven de voorkeur aan financiering voor boeren die gekoppeld is aan concrete doelen. Een landbouwer die meer hectares heeft, hoeft daardoor niet automatisch meer te ontvangen. De steun moet ook toegankelijk zijn voor een grote groep boeren.
- Nederlanders willen een groenere en duurzamere landbouw: Uit het onderzoek spreekt een duidelijke maatschappelijke wens: burgers vinden het belangrijk dat boeren bijdragen aan natuur, milieu en klimaat. De landbouwers die hebben deelgenomen voelen die urgentie gemiddeld genomen vooralsnog minder sterk.
- Meer gesprek nodig tussen boeren en burgers: Burgers en deelnemende landbouwers delen een ideaal — eerlijke prijzen voor boeren. Maar de meningen lopen uiteen over hoe die oneerlijkheid ontstaat en wat eraan gedaan moet worden. Dat verschil in beleving leent zich voor een communicatie- of participatietraject tussen boeren en burgers over de toekomst van de landbouw.
- Wie verdient steun het meest? Boeren en burgers kijken anders naar wie het hardst hulp nodig heeft (‘farmers who need it the most’). Zes op de tien deelnemende landbouwers noemen jonge boeren als prioriteit. Burgers zetten boeren die zich inzetten voor natuur en milieu bovenaan. Beide perspectieven verdienen een plek in het beleid.
- Landbouwers roepen om een eenvoudiger GLB: Bijna drie kwart van de deelnemende landbouwers heeft een duidelijke boodschap: het GLB moet veel toegankelijker worden. Als vuistregel stellen veel deelnemers: een landbouwer moet zélf GLB-steun kunnen aanvragen.
Hoe gaat het verder?
Het ministerie van LVVN gebruikt de uitkomsten van de raadpleging bij het maken van plannen voor het nieuwe GLB, naast ander (wetenschappelijk) onderzoek. Het ministerie houdt via het Netwerk Platteland geïnteresseerden op de hoogte van de voortgang.
Komende zomer bieden wij samen met Public Mediation vier masterclasses aan
- Datum: 18 t/m 21 august || Tijden: ongeveer 10:00-17:00 uur || Locatie: Amsterdam
In deze masterclasses duiken we de diepte in door samen met de deelnemers te reflecteren op onze – en jullie – eigen praktijk. Op basis van theorie, praktijkervaringen en oefeningen bieden we inzicht én praktische handvatten over de volgende onderwerpen:
- Dag 1: Voorbij consensus: conflicthantering vanuit de pragmatische filosofie
- Dag 2: Samenwerken onder spanning: procesontwerp voor complexe vraagstukken
- Dag 3: Sociale weerbaarheid onder druk
- Dag 4: Relatiewerk: de verbinding herstellen wanner het spannend wordt
Tickets zijn los te koop voor €220 per masterclass, of voor meerdere dagen. De verkoop verloopt via de website van Public Mediation.
Dag 1 (18/8) - Voorbij consensus: conflicthantering vanuit de pragmatische filosofie
Door Wouter Mensink (PM) en Martien Kuitenbrouwer (PM)
In onze werkpraktijk zien we steeds vaker dat complexe maatschappelijke problemen zorgen voor conflicten tussen burgers en overheid, maar ook tussen overheden onderling en overheden en andere maatschappelijke organisaties en bedrijven. In deze conflicten gaat het zowel over verschillende belangen, maar steeds vaker ook over hoe overheids- en andere organisaties en burgers met elkaar samenwerken in een samenleving waar de onderlinge afhankelijkheid om zaken voor elkaar te krijgen steeds verder toeneemt. Een belangrijke trend hierin is dat de conflicten die hieruit voorkomen niet zozeer gedomineerd worden door het verschil in belangen, maar vooral in hoe het probleem en daarmee de te kiezen weg geïnterpreteerd wordt. We noemen dat frameconflicten.
In zulke situaties schiet traditioneel consensusdenken tekort, en is nieuw repertoire nodig. De Amerikaanse school van pragmatische filosofie is hier behulpzaam. In de ogen van pragmatici zoals John Dewey, George Mead en Mary Parker Follet, denkers uit het begin van de 20ste eeuw, horen conflicten bij samenleven. Ze zijn niet goed of slecht. Wel kunnen ze productief of onproductief zijn, afhankelijk van hoe ermee wordt omgegaan. Kenmerkend voor deze filosofie is haar praktische karakter: denken én doen gaan hand in hand. Maatschappelijke conflicten van vandaag zijn misschien moeilijk op te lossen, wél kunnen ze constructief worden, door betrokken organisaties en burgers in staat te stellen hun gezamenlijk probleemoplossend vermogen te vergroten, door samen hun onderliggende frames te onderzoeken en samen praktische stappen te zetten.
Pragmatische filosofie is bezig aan een comeback en biedt aanknopingspunten om anders naar maatschappelijke conflicten te kijken en nieuw repertoire te ontwikkelen voor mensen die in de praktijk te maken hebben met maatschappelijke conflicten. In deze Masterclass nemen we je mee in de denkwereld van de Amerikaanse pragmatici uit het begin van de 20ste eeuw, én in de manier waarop hun denkwijze toegepast kan worden bij conflicthantering.
Dag 2 (19/8) - Samenwerken onder spanning: procesontwerp voor complexe vraagstukken
Door Mark Beumer, Jelle Turkenburg, Jurriën Helweg (PM) en Tessa Kooi (PM)
Bij complexe vraagstukken met verschillende betrokkenen kan het ontwerpen van een zorgvuldig proces een uitdaging zijn. Waar begin je als er nog veel onzeker is? En hoe ontwerp je een proces waarin betrokkenen op een passende en effectieve manier kunnen deelnemen?
In de praktijk ben je voor oplossingen vaak van elkaar afhankelijk. Het is daarom essentieel om de juiste belanghebbenden te betrekken. Tegelijkertijd brengen verschillende partijen hun eigen belangen, perspectieven en zorgen mee. Dat vraagt om een zorgvuldig ontworpen proces. Want wanneer deelnemers het proces niet als rechtvaardig ervaren, bestaat het risico dat zij afhaken of zelfs het proces ondermijnen. Daarnaast heb je vaak te maken met een breder publiek dan alleen de direct betrokkenen: hoe neem je hen mee in het proces en welk type draagvlakmeting is daarvoor het meest geschikt?
In deze masterclass nemen Populytics en Public Mediation je mee in onze visie op procesontwerp en waar je rekening mee moet houden bij het ontwerpen van dergelijke trajecten. Hoe ontwerp je een proces wanneer er veel onzekere factoren zijn? Hoe ga je om met frictie of veranderende omstandigheden? En hoe zorg je ervoor dat het proces dat je ontwerpt aansluit op besluitvorming?
Aan de hand van wetenschappelijke inzichten en casuïstiek uit de praktijk duiken we met elkaar in de wereld van procesontwerp. Tijdens de dag bouwen we op elkaars kennis voort en gaan we interactief aan de slag. De volgende vragen staan onder andere centraal:
- Hoe betrek je de juiste belanghebbenden én een breder publiek?
- Hoe ga je om met onderlinge afhankelijkheden tussen partijen?
- Hoe zorg je dat de uitkomsten daadwerkelijk landen op de plek waar ze verschil maken?
- Hoe ga je om met juridische en formele verwachtingen over processen?
Deze masterclass is voor iedereen die te maken heeft met complexe vraagstukken in de eigen werkpraktijk. Of het nu gaat om participatie, (co-creatieve) beleidsontwikkeling, of samenwerking tussen organisaties.
Dag 3 (20/8) - Sociale weerbaarheid onder druk
Door Shannon Spruit en Amber Bosse (PM)
We horen het steeds vaker: Nederlanders moeten zich beter gaan voorbereiden op toekomstige noodsituaties. Het verhogen van deze ‘weerbaarheid’ gaat veel verder dan het organiseren van adequate infrastructuur en middelen. We hebben vooral elkaar nodig in tijden van crisis. Weerbaarheid doet dus een flink beroep op bestaande sociale relaties in gemeenschappen; relaties tussen buren, tussen groepen, en tussen overheid en samenleving. Maar wat betekent het als die relaties op het moment al flink onder druk staan?
We weten dat sterke gemeenschappen beter om kunnen gaan met crisis, tegenslag, en langdurige ontwrichting. Juist daar zit onze zorg. Vanuit ons werk in maatschappelijk conflict zien we dat veel gemeenschappen al onder druk staan, en dat mensen het in toenemende mate lastig vinden om constructief om te gaan met verschillen. Als we sociale weerbaarheid serieus willen nemen, moeten we daar veel meer aandacht voor hebben.
In deze masterclass willen we ons buigen over de vraag hoe we samenleving-breed het gesprek aangaan over (sociale) weerbaarheid en wat we als professionals kunnen doen om de relationele kant ervan beter te begrijpen. Wij hebben niet alle antwoorden, maar denken graag met jullie na over:
- Een ‘sociale diagnose’: Hoe breng je het relationele landschap van een gemeenschap in kaart? We vertrekken hier vanuit kennis over maatschappelijk ongenoegen en vredeswerk.
- Het versterken van gemeenschappen nu: Welke dreigingen ervaren inwoners zelf en wat vinden zij belangrijk om te beschermen? Wat verwachten ze van elkaar en van de overheid? Hoe zorg je voor een proces dat schaalbaar is naar grote groepen mensen? We oefenen met het maken van een mini-raadpleging die kan helpen het gesprek zowel lokaal als landelijk aan te gaan.
- Handelen tijdens spanningen: Wat kunnen we leren vanuit het conflictdomein over omgaan met polarisatie en spanning? Samen met de groep willen we nadenken over hoe we deze kennis verbinden aan het gesprek over weerbaarheid.
- Herstel achteraf: Hoe kunnen we relationele schade tijdig en serieus nemen, en welke interventies passen hierbij?
Dag 4 (21/8) - Relatiewerk: de verbinding herstellen wanneer het spannend wordt
Door Iman van Rossum (PM) en Zeineb Al-Itejawi (PM)
Gesprekken over beladen onderwerpen raken steeds meer verhit. In het publieke debat, op (sociale) media en aan de keukentafel groeit die ervaring. Gevoed door soms heftige emoties en morele verontwaardiging lijken mensen de verbinding met elkaar sneller kwijt te raken. Wanneer mensen toch samen verder moeten of willen, vraagt het om meer dan een inhoudelijke uitwisseling. Door stil te staan bij de relatie en de interactiedynamiek, kan worden gewerkt aan een sterke basis om weer vooruit te kunnen.
In deze laatste dag van de masterclassreeks richten we ons dan ook op de plek waar relaties tot leven komen: de directe interactie tussen personen. We reflecteren op de noodzaak van herstel in bepaalde contexten en onderzoeken wat er nodig is om het juiste gesprek te voeren, precies wanneer dat het moeilijkst lijkt. Hoe herken je dat naast een gesprek over de inhoud ook aandacht voor het herstel van de (beschadigde) relaties nodig is? Hoe kun je werken aan herstel als de relaties dusdanig onder druk staan dat een open gesprek niet mogelijk lijkt?
Tijdens deze masterclass verkennen we vanuit een neurobiologisch perspectief de rol van emoties in onze denkprocessen en ons sociale gedrag. Soms helpen emoties escalatie in de hand, maar hoe kunnen we ze gaan zien als waardevolle signalen in een gesprek? Ook staan we stil bij de houding, de taal en het type vragen die helpen om met de spanningen om te gaan en de verbinding te herstellen tussen betrokkenen. Aan de hand van concrete situaties uit ons en jullie eigen werkveld oefenen we met deze inzichten, verdiepen we ons in theorie en ontwikkelen praktische handvatten om relatieherstel in de praktijk toe te passen waar dat nodig is.
Lees in deze publicatie onze belangrijkste inzichten uit tientallen raadplegingen onder inwoners van Nederlandse gemeenten.
Sinds 2020 helpen wij bij Populytics overheden om inwoners effectief te betrekken bij hun beleidsvorming, op nationaal, regionaal en lokaal niveau. Daarbij richten we ons op actuele thema’s die spelen in de samenleving. Van de energietransitie tot parkeerbeleid, en van migratie tot collectieve warmtenetten.
In deze nieuwe publicatie delen we inzichten uit recente raadplegingen, zodat die ook goed meegenomen kunnen worden in de coalitieonderhandelingen. Daarvoor hebben we vijf thema’s gekozen die voor deze gemeenteraadsverkiezingen specifiek belangrijk zijn:
- Asiel en migratie
- Energie en warmte
- Mobiliteit en parkeren
- Ruimtelijke inrichting en woningbouw
- Brede welvaart
Ook lichten toe hoe goede participatie vormgegeven kan worden vormgegeven, en met welke methode wij werken.
Op 17 september 2025 organiseerde Populytics het webinar “Water is de grote nieuwe opgave: hoe zorgen we dat inwoners meepraten?”. Samen met deelnemers bespraken we de uitdagingen van droogte, piekbuien en drinkwatertekorten en in de vraag hoe inwoners een serieuze stem kunnen krijgen in de oplossingen.
👉 Heb je het webinar gemist of wil je het nog eens terugzien? Je kunt de opname hier terugkijken:
De Participatieve Waarde Evaluatie (PWE) is een democratische innovatie die in Nederland meer dan 80 keer is toegepast. Dit artikel van onze wetenschappelijke directeur Niek Mouter en hoofdonderzoeker Mark Beumer stelt de onderscheidende elementen van een PWE vast door PWE te vergelijken met andere methoden, zoals het referendum en het burgerberaad.
De onderzoeksbureaus Ecorys en Movares hebben in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat een externe evaluatie gedaan naar de Participatieve Waarde Evaluatie (PWE).
In het onderzoek zijn twee PWE’s geanalyseerd (De Lelylijn en de Oude Lijn) en een fictieve casus (A2 Maastricht). De twee PWE-cases worden als positief tot zeer positief beoordeeld. De onderzoekers concluderen dat de PWE aanvullende informatie biedt ten opzichte van klassieke participatiemethoden en de MKBA. Ook de projectorganisaties gaven aan dat de PWE’s hen nieuwe inzichten opleverden.
PWE als participatiemethode
De onderzoekers stellen vast dat PWE ook waarde toevoegt ten opzichte van participatiemethoden zoals een bewonersavond of een burgerforum omdat via PWE’s een grote, diverse en representatieve groep burgers wordt betrokken. Ook inwoners die minder betrokken zijn bij een onderwerp. PWE kan bijvoorbeeld worden gebruikt om voorkeuren van inwoners over opgaven, doelstellingen en oplossingsrichtingen te verkennen. Bij de Lelylijn vond de projectorganisatie PWE vooral nuttig voor het aanscherpen van de doelstellingen. De projectorganisatie bij de Oude Lijn gaf aan dat PWE beter werkte dan gebruikelijke participatiemethoden bij de waardering van oplossingen.
PWE als beoordelingsinstrument
De PWE is ooit ontwikkeld als alternatief voor de Maatschappelijke Kosten-Batenanalyse (MKBA). De waarderingsmethode van PWE is anders, want effecten worden niet gewaardeerd via betalingsbereidheid, maar via bereidheid om schaarse publieke middelen te alloceren. In een PWE komen, anders dan in een MKBA, ook morele overwegingen (zoals rechtvaardigheid) tot uitdrukking. De onderzoekers concluderen dat de PWE als beoordelingsinstrument naast de MKBA kan worden ingezet. PWE is met name een welkome aanvulling wanneer bepaalde projecteffecten lastig in de MKBA in monetaire termen kunnen worden uitgedrukt. PWE kan volgens de onderzoekers bijvoorbeeld veel meerwaarde hebben bij projecten die gaan over integrale vraagstukken, vraagstukken die gaan over de mobiliteitstransitie en verdelingsvraagstukken.
PWE kan meerwaarde hebben in meerdere fasen van het MIRT
De onderzoekers stellen vast dat PWE toegevoegde waarde kan hebben voor verschillende fasen van MIRT-projecten. PWE kan ten eerste worden ingezet voorafgaande aan de startfase van een MIRT-verkenning en tijdens de startfase bij het bepalen van doelstellingen en de scope van oplossingsrichtingen. Ten tweede kan PWE worden ingezet in de analysefase en de beoordelingsfase van een MIRT-verkenning bij het beoordelen van effecten van projectalternatieven als aanvulling op de MKBA.
Reactie minister Madlener
Op basis van het onderzoek concludeert de minister in een brief aan de Tweede Kamer (zie kader) dat PWE toegevoegde waarde kan hebben voor verschillende fasen van MIRT-projecten. Het instrument kan volgens de minister helpen bij het onderbouwen van strategische keuzes of een afweging tussen meerdere (uiteenlopende) projecteffecten. Daarnaast stelt de minister vast dat PWE een effectief middel is om grote groepen mensen te bevragen over een project. De PWE is minder effectief als participatiemiddel bij projecten waar het draait om een zeer lokale opgave voor een zeer kleine niche of een zeer technisch vraagstuk.
De minister stelt daarbij vast dat de PWE ook kan worden ingezet om net als met de MKBA de welvaartseffecten van een project te meten. Vanwege de verschillende benaderingen van maatschappelijke waarde, kunnen de methoden elkaar volgens hem versterken.
Het wordt steeds drukker in Amsterdam. De stad groeit enorm. Als we niets doen, dan zal de openbare ruimte langzaam verstopt raken. In deze raadpleging kunnen alle inwoners en bezoekers van Amsterdam meedenken over de toekomst van de openbare ruimte in Amsterdam.
Het verkeer neemt toe en dat zorgt voor meer stress, meer irritaties en meer ongelukken. Er is steeds minder ruimte voor groen.
De gemeente kiest voor een stad waar kinderen veilig kunnen opgroeien. Een stad waar plek is voor gezond leven, elkaar ontmoeten en voor verkeer.
In deze raadpleging vragen we je daarom aan te geven waar jij ruimte voor wil maken in de stad. Moet er vooral ruimte worden gemaakt voor het parkeren van auto’s of moeten er juist meer parkeerplekken voor fiets komen? Of is het vooral belangrijk dat alle wijken goed bereikbaar zijn met het openbaar vervoer? Waar moet de gemeente vooral aandacht aan besteden?
De resultaten zullen worden gebruikt bij het maken van toekomstige keuzes over de openbare ruimte.
Klik hier om mee te doen aan de raadpleging over Amsterdam Maakt Ruimte.
Een Participatieve Waarde Evaluatie (PWE) helpt overheden en bedrijven met het betrekken van inwoners en medewerkers bij beleidsdilemma’s. In deze handreiking beschrijven we hoe de methode werkt en wat het oplevert.
Bij beslissingen die impact kunnen hebben op inwoners of medewerkers is het raadzaam om ze betrekken. Participatie dus. Dat niet doen kan leiden tot weerstand en verlies van draagvlak voor de keuze. Dat wél doen kan juist leiden tot betere besluiten en hogere acceptatie van de uiteindelijke keuze.
Er zijn veel verschillende participatievormen. Soms zie je door de bomen het bos niet meer. De Participatieve Waarde Evaluatie (PWE) is een participatiemethode die vanaf 2017 ontwikkeld is aan de TU Delft en wordt steeds vaker ingezet door onder andere ministeries, provincies, gemeenten, de Tweede Kamer én bedrijven.
In opdracht van Kennisknooppunt Participatie schreven onze hoofdonderzoekers Niek Mouter en Mark Beumer een e-book over de PWE participatiemethode. Hierin behandelen we onder andere de volgende vragen:
- Wat is een PWE?
- Voor welke doelen kan je een PWE gebruiken? En wat levert het je op?
- Welke stappen doorloop je? Wat zijn de kosten en het tijdspad?
- Wanneer gebruik je een PWE in de beleidsvorming? En wanneer niet?
- Hoe past een PWE in een breder participatietraject met verschillende participatiemethoden?
Goede bereikbaarheid is een voorwaarde voor een samenleving waarin iedereen kan meedoen. Of het nou met de auto, de fiets of het openbaar vervoer is: het is belangrijk dat je kan reizen naar de plek waar je naartoe wil. Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat werkt daarom aan een plan om ervoor te zorgen dat we beter plekken kunnen bereiken die we willen bereiken. En vraagt Nederlanders mee te denken.
Bij het maken van dit plan moet de overheid keuzes maken. Er is bijvoorbeeld te weinig geld en ruimte om alles tegelijkertijd te verbeteren. Daarom moeten we kiezen wat we het belangrijkst vinden.
Dit zijn keuzes waar we allemaal iets van merken. Daarom vraagt de overheid aan Nederlanders om advies te geven in de Bereikbaarheidsraadpleging. Als jij het zou mogen zeggen: welke keuzes moet de overheid maken? Moet er bijvoorbeeld vooral worden ingezet op nabijheid van voorzieningen en werk, betaalbaarheid, betrouwbaarheid, inclusiviteit, duurzaamheid of beschikbaarheid van belangrijke goederen?
Minister van Infrastructuur en Waterstaat Mark Harbers: “Op het ministerie wordt er hard gewerkt aan het uitwerken van varianten van bereikbaarheidsdoelen. Maar vanwege beperkte middelen, ruimte en werknemers moeten er wel keuzes worden gemaakt. Keuzes waar alle Nederlanders achter staan. Voor hun eigen bereikbaarheid, maar ook voor die van de goederen die we nodig hebben of verkopen. Het mooie van deze raadpleging is dat de pijn van het moeten maken van keuzes – omdat niet alles kan – voelbaar gemaakt wordt.”
Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat Vivianne Heijnen: “Als staatssecretaris vind ik het ongelofelijk belangrijk om inwoners te betrekken bij de plannen die op het ministerie worden gemaakt. Niet alleen zorgt inspraak voor meer draagvlak en begrip over lastige keuzes, maar plannen worden ook echt beter als meer mensen erover meedenken.”
De resultaten van deze raadpleging worden gebruikt bij het uitwerken van het plan om de bereikbaarheid in Nederland voor de toekomst te borgen, de zogenoemde Mobiliteitsvisie.
Klik hier om mee te doen aan de Nationale Raadpleging Bereikbaarheid.
Heb je hulp nodig bij het invullen van de raadpleging? Je kan ons bellen op +31712032461. We zijn bereikbaar van maandag tot en met vrijdag tussen 14.00 en 18.00.